Wzrost zapotrzebowania na energię słoneczną: jak wojna w Iranie zmienia globalne obliczenia dotyczące energii

LONDYN/HOUSTON - Trzy tygodnie po rozpoczęciu wojny na Bliskim Wschodzie wojna irańska na nowo definiuje światowe rynki energii w sposób znacznie większy niż tylko skok cen ropy. Kraje poszukujące awaryjnych dostaw paliw kopalnych przekonują się – co być może ważniejsze – że istnieje zapotrzebowanie na energię słoneczną, ponieważ wielu właścicieli domów, korporacji i-decydentów politycznych dostrzega obecnie wrażliwość importu.

Podczas gdy Stany Zjednoczone i Izrael bombardują Iran od 28 lutego, a Iran zablokował Cieśninę Ormuz, która jest głównym szlakiem transportu ropy i około 20% wydobywającego się stamtąd skroplonego gazu ziemnego (LNG), zakłócenia spowodowały, że świat odciął dostawy paliwa tą krytyczną tętnicą. Wody Cieśniny Ormuz stanowią obecnie obszar „wysokiego-ryzyka” dla światowych dostaw energii. Kruchość globalnych łańcuchów dostaw jest teraz bardziej widoczna niż kiedykolwiek wcześniej; ponadto nastąpiły poważne wzrosty cen i poważne przerwy w dostawach dla krajów na całym świecie, co doprowadziło do istotnej ponownej oceny bezpieczeństwa energetycznego krajów od Europy po Azję.

Kryzys energetyczny spowodował, że konsumenci zmienili sposób, w jaki zużywają energię. Krótko po eskalacji konfliktu na Ukrainie EnergySage, rynek technologii czystej energii, odnotował duży wzrost zapytań o rozwiązania w zakresie czystej energii. W ciągu pierwszych 11 dni konfliktu EnergySage odnotował 17% wzrost ofert właścicieli domów chcących zainstalować systemy fotowoltaiczne. W szczególności odnotowano również 23% wzrost liczby zamówień na systemy fotowoltaiczne z podtrzymaniem bateryjnym. Wielu potencjalnych klientów wahało się w związku z wygaśnięciem federalnych ulg podatkowych, ale zdecydowali się dążyć do niezależności energetycznej ze względu na wahania cen paliw. „Im wyższe ceny, tym większe zmiany możemy zaobserwować” – zauważył Ethan Zindler, szef badań krajowych i politycznych w BloombergNEF, sugerując, że utrzymujące się wysokie ceny mogą zasadniczo zmienić myślenie konsumentów o strategii energetycznej.

Wiele krajów azjatyckich odczuło najcięższe skutki, ponieważ są one w dużym stopniu uzależnione od dostaw ropy i LNG z Bliskiego Wschodu (np. Pakistan, Indie, Bangladesz, Japonia i Filipiny). Kilka z tych krajów importuje ponad 90% ropy naftowej z Zatoki Perskiej. Japan-Korea Marker (JKM), cena spotowa azjatyckiego rynku LNG, wzrosła o 50% w pierwszym tygodniu marca; i zgłoszono, że Bangladesz kupił ładunek za prawie trzykrotność ceny, jaką zapłacono by zaledwie miesiąc wcześniej.

Zależność ta przekłada się na zagrożenie makroekonomiczne. Deprecjacja waluty i rosnące rachunki za import drenują rezerwy walutowe. Instytut Ekonomiki Energii i Analiz Finansowych (IEEFA) ostrzega, że ​​ryzyko jest najbardziej widoczne dla wschodzących gospodarek azjatyckich, które często są najmniej wyposażone, aby złagodzić takie załamanie gospodarcze.

W odpowiedzi argument ekonomiczny na rzecz odnawialnych źródeł energii staje się nie do obalenia. IEEFA szacuje, że przy obecnych cenach LNG eksploatacja elektrowni-gazowej jest trzy do czterech razy droższa niż średni światowy koszt energii słonecznej i wiatrowej. Co więcej, każdy gigawat mocy fotowoltaicznej mógłby zaoszczędzić krajowi importującemu około 3 miliardy dolarów na kosztach LNG w ciągu 25 lat.

W Indonezji ekonomista Nailul Huda z Centrum Studiów Ekonomicznych i Prawnych (Celios) stwierdził, że wojna powinna służyć jako katalizator do zastąpienia energii kopalnej, dodając, że „technologia paneli słonecznych powinna odgrywać ważną rolę w dostarczaniu energii dla przemysłu i elektrowni”.

Analitycy ostrzegają jednak, że droga naprzód nie jest prosta do zielonej utopii. Kryzys został opisany jako „test Rorschacha” dla globalnej polityki energetycznej, ujawniający zupełnie odmienne reakcje.

Komisja Europejska (KE) z Ursulą von der Leyen na czele przyznaje, że ograniczanie energii jądrowej jest głupim posunięciem, i uruchamia środki finansowe na projekty nuklearne, a także cele w zakresie energii odnawialnej. W tle pozostaje ciemna chmura inwazji Rosji na Ukrainę i ogromnego wzrostu inwestycji w energię fotowoltaiczną w UE.

Z drugiej strony, w wielu krajach natychmiastową reakcją było poszukiwanie wszelkich dostępnych krajowych źródeł,-w tym węgla. Tajwan rozważał ponowne uruchomienie zamkniętych elektrowni węglowych, a kraje takie jak Tajlandia nakazały elektrowniom węglowym pracę z pełną wydajnością, aby zrekompensować niedobory w imporcie gazu. Administracja Trumpa również wykorzystała moment, aby przedstawić amerykańską ropę i gaz jako stabilną alternatywę, łagodząc sankcje nałożone na Rosję w celu zwiększenia globalnych dostaw i argumentując, że sojusznicy muszą inwestować w infrastrukturę paliw kopalnych, a nie ją zastępować.

Jednak w dłuższej perspektywie te niedawne sprzeczności prawdopodobnie doprowadzą do dalszego wzrostu strukturalnego w branży fotowoltaicznej. Profesor David Victor, który studiuje politykę publiczną na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego, stwierdził, że w-krótkiej perspektywie wojna skupiła wszystkich na bezpieczeństwie energetycznym, ale jednocześnie wywołała bardzo różne reakcje ludzi na tę kwestię. Jednocześnie fundamenty gospodarcze energii słonecznej w dalszym ciągu się poprawiają.

Zasoby słoneczne będą także odgrywać kluczową rolę w-długoterminowych planach energetycznych kraju, który ma pod dostatkiem paliw kopalnych, tak jak Iran. Z niedawnego badania przeprowadzonego przez Uniwersytet LUT wynika, że ​​Iran mógłby opracować nowy typ „gospodarki-do{3}}X” wykorzystującej energię słoneczną poprzez niedrogie wytwarzanie energii fotowoltaicznej nie tylko do wytwarzania energii elektrycznej, ale także do produkcji ciepła przemysłowego i zielonego wodoru oraz paliw syntetycznych, co może stanowić podstawę do ponownego zdefiniowania gospodarki Iranu poza wykorzystaniem ropy.

Ponieważ branża energii odnawialnej zaczęła działać w nowym środowisku, nadal istnieje niepewność co do wpływu tej sytuacji na branżę fotowoltaiczną. Wyższe ceny energii spowodują inflację, która prawdopodobnie spowoduje wzrost stóp procentowych, zatem w przypadku kapitałochłonnej branży energii odnawialnej zwiększone koszty pożyczek zwiększą koszty instalacji nowych projektów w zakresie energii odnawialnej. Ponadto branża fotowoltaiczna stoi obecnie przed bardzo poważnymi wyzwaniami w postaci zatorów w sieci, ograniczeń w zakresie użytkowania gruntów i opóźnień regulacyjnych w wielu częściach świata, zwłaszcza w miejscach takich jak Europa i Indie.

Niemniej jednak główna lekcja wojny w Iranie w 2026 r. odbija się echem zarówno w ministerstwach finansów, jak i w salonach: uzależnienie od paliw kopalnych naraża gospodarki na wstrząsy geopolityczne. „Energia odnawialna” – powiedział szef ONZ ds. klimatu Simon Stiell – „to oczywista droga do bezpieczeństwa energetycznego”.

Ponieważ konflikt trwa, a ceny energii pozostają niestabilne, boom fotowoltaiczny wydaje się nie tylko marzeniem o ochronie środowiska, ale coraz pilniejszą koniecznością gospodarczą.